فرم درخواست کمک مالی

آخرین اخبار
رادیو امید

فروپاشی نظام جمهوری اسلامی ایران

رادیو امید | 14:18 - 02.05.2018

 

قدرت سیاسی یک حکومت دیکتاتوری مهم ترین شرط استواری یا  فرو پاشی آن نظام است.ارکان قدرت سیاسی  نظام جمهوری اسلامی به چهار  عامل اصلی وابسته است

میزان اقتدار نظام ،منابع مالی آن ، حامیان فعال آن ، و نیز نوع و سطح رابطه  نظام با جامعه جهانی مهم ترین عامل استواری نظام ایدئولوژیکی مانند ایران “اقتدار ” می باشد .چند منبع مهم اقتدار نظام عبارت است از : مشروعیت نظام، قوه قهریه ( نیروهای سرکوب گر , امنیتی ها , سپاهیان , یگان های ویزه و …. ) , یکپارچگی قدرت مردان حکومتی , انحصار رسانه ها و نیز ساخت بوروکراتیک حکومت .

 ریزش “منابع اقتدار نظام ” از سال 88 آغاز شد و در سال 96 به اوج رسید و بخشهایی از ارکان اقتدار نظام سیاسی ایران دچار بحران شد .بزرگترین عا مل فرو پاشی نظام جمهوری اسلامی ،  بحران های درونی و جنبش  های بیرونی است.

قدرت سیاسی نظام  ضعیف و ناتوان است .  اقتدار و مشروعیت آن جعلی است رهبری آن با بحران جدی روبرو است. منابع اقتصادی با مشکلات جدی دست و پنجه نرم می کند. نهاد روحانیت و سپاهیان و پلیس مورد نفرت مردم هستند . سیاست خارجی و موقعیت نظام در منطقه و مجامع بین المللی با مشکلات جدی روبرو است . حکومت فاسد , ناکارامد و نابسامان است . و از همه مهمتر مردم ،  خشمگین و زخم خورده هستند و موج نا رضایتی در بین مردم از وضعیت موجود بی داد می کند . راهی دیگر به جزء فروپاشی برای این نظام تبعیض گرا وجود ندارد .

ترس آفرینی حکومت و اصلاح طلبان در انتخابات 96 از بروز جنگ و دادن وعده های دروغین و ترسیم آینده خوش با مذاکرات هسته ای و برجام باعث انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهورشد.اما با گذشت زمان و رفع تحریم ها همچنان بحران ها افزایش یافت. اعتراضات دی ماه و اعتراضات سال جاری نشان میدهد که نظام در لبه پرتگاه به سر میبرد و دربدترین و ضعیف ترین دوران خود به سر می برد.

نظام جمهوری اسلامی حتی در مورد کوچک ترین مشکلی که میتوان آن را با یک مدیریت ساده حل کرد ناتوان است و آن را تبدیل به یک بحران بزرگ می نماید.و به جای راه حل درست و منطقی از نیروهای سرکوب گر کمک مگیرد.

یکی از نشانه های فروپاشی و رسیدن به لبه پرتگاه یک نظام اقتدارگرا از دست دادن حمایت داخلی و شکاف هر چه بیشتر میان مردم و حاکمیت است. و دیگری نوع تعامل و عملکرد آن در حوزه روابط خارجی می باشد.

بعد از برجام و توافق هسته ای مشکلات داخلی ایران با وجود وعده های داده شده حل نشد بلکه دو چندان نیز شد. همچنین ایران حضور نظامی خود را در منطقه افزایش داد که نگرانی های دولت های غربی را بیشتر کرده است.

حکومت ایران از امکان خروج آمریکا از برجام هراس دارد و این هراس و کلافگی را می توان درسخنان همه طیفهای  داخل حکومت مشاهده کرد.

خارج شدن آمریکا از برجام به معنی بازگشت تحریم ها و همچنین تضعیف و فشار بیشتر بر حکومت جمهوری اسلامی است و با وجود اعتراضات در داخل ایران و موج نارضایتی ها و شکاف عمیق میان مردم و مسئولین نظام مستهلک شده و در مسیرفروپاشی پیش میرود.

الهام مهرانی

 

کلید واژه ها