فرم درخواست کمک مالی

آخرین اخبار
رادیو امید

تحلیلی بر خبر تاسیس کشور قم و واکنشهای مسئولین و نظر مردم به آن

رادیو امید | 11:11 - 19.04.2018

قم شهری دینی در نیمه مرکزی شمالی ایران می باشد، که نزدیک یک ونیم میلیون نفر جمعیت دارد،در عین حال مرکز مذهبی دینی مسلمانان(شیعه) نیز حساب می شود. 

دیروز احمد زادهوش، مدیر جامعه المرتضی، گفته : زمان آن رسیده که قم به کشوری با مرزهای جغرافیایی مشخص، پرچمی مخصوص و قانون اساسی مختص و با درامدی که حاصل از پالایشگاهها و موسسه های اقتصادی می باشد، تبدیل شده و  پزیرنده سفرای کشورهای دیگر در مجامع بین‌المللی باشد.

حسام‌الدین آشنا، مشاور رئیس‌جمهور، با نگاهی انتقادی به این پیشنهاد، به آقای زادهوش گفته است در این باره بیشتر مطالعه کرده و ببیند ۴۰ سال  چه کسانی و برای چه این موضوع را مطرح کرده‌ بودند.

لازم به یادآوری است که در اواخر حکومت پهلوی، آقای بختیار آخرین نخست‌وزیر حکومت پهلوی، در بهمن ۱۳۵۷ با تاکید همیشگی خود بر جدایی دین از سیاست گفته بود : “دولت اسلامی تنها در حد شهر قم آزاد است. ما برای آیت‌الله [خمینی] در شهر قم دیواری خواهیم کشید که او هم در آنجا واتیکان کوچکی داشته باشد”.

در این میان نیز سلطان شکر و صاحب گفتمان حرام “آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی”، از مراجع تقلید قم، از مسئولان انتقاد کرده که چرا به این شهر به عنوان “یک شهر معمولی” نگاه می‌کنند و هنوز نتوانستیم به دولتمردان توجه بدهیم که اگر فرودگاه قم زودتر ایجاد شود، چهره این شهر را در بعضی جهات تغییر می‌دهد. قم ظرفیت زیادی دارد و اگر از این ظرفیت استفاده شود به نفع اسلام، مسلمین، شیعه، نظام و کشور و به نفع همه خواهد بود. اگر مسئولان به قم اهمیت دهند نتایج ملی و جهانی آن را خواهند دید. او یکی از موافقان تشکیل کشور مستقل قم می باشد.

در این میان مسئولین رژیم نسبت به این مسئله واکنشهای تندی نشان نداده، بلکه  سردمداران حکومتی و مفاسدان اقتصادی نیز نظر مثبتی به این گفتمان نشان دادند، و اما  مردم و شبکه های مجازی این مسئله را خنده دار و از جهاتی با دید مثبت به آن نگاه کرده بر این باورند که در صورت تشکیل کشور قم، مسائل دینی به قم محدود خواهد شد. با یان تفاوت که تفاوت فاحشی بین واتیکان در ایتالیا و قم در ایران خواهد بود.

همچنین داشتن دیدگاههای متفاوت در مورد حق نعیین سرنوشته مجامع دینی و  ائتنیکها، بین مردم و مسئولین رژیم در ایران، نیز قابل تامل است.

 

 

کلید واژه ها